Eerlijk is eerlijk. Toen wij in 21 Augustus m.b.v. Bertine Peeters, de post de deur uitdeden over ons plan voor een Pilotweekend te organiseren, had met name ik toch wel wat last van buikkrampen.
Want als je zo’n post naar buiten stuurt, is er geen weg meer terug.

Stel je nu toch eens voor, daar gaan zich mensen voor inschrijven? Ik had visioenen van de meest uiteenlopende vormen en kleuren van beren, die volgens mijn weten in de evolutie nog niet tot ontwikkeling zijn gekomen. Uiteraard wel in mijn gedachtegang. Darwin zat vanaf zijn wolkje toch wel een beetje trots te wezen op me.

Die beren wist ik vervolgens ook wel weer met de een of andere techniek naar het land der fabelen te sturen (sorry Darwin🤣) maar toch …… een paar kleine gevalletjes van plankenkoorts kwamen langs.

Dit spelletje herhaalde zich nog eens (goddank de mildere variant) toen zich dus 4 dappere ladies geroepen voelden om daadwerkelijk met ons een heel weekend in de bergen te vertoeven.
Geen idee, van wat voor een programma what so ever. Geen idee, wie zijn wij eigenlijk? Geen funnel, tunnel of iets in die trant aan vooraf gegaan. Ja, af en toe eens een post geplaatst maar dat was het dan ook.

Maar alleen al de afbeeldingen van ons huis en de omgeving en onthaasten/verstillen in het vooruitzicht in een adembenemende (al zeggen we dit zelf) natuur, was schijnbaar voldoende om hier vol voor te willen gaan. En holymacmoly, dat hebben ze gedaan.

Natuurlijk hadden wij wel een draaiboek gemaakt, waar verschillende activiteiten, meditaties, prachtige activaties van Janosh, ervaringsleer-spellen, natuuropdrachten enz. in stonden. Maar ook heel bewust ervoor gekozen om de “niks moet alles mag” regel te laten gelden.

Daarnaast ben je toch ook afhankelijk van het weer en wat hebben we daar een geluk gehad. (of misschien dat gekregen wat we verdienden?) Want de voorspellingen waren minder vrolijk.

In die zin hebben we alle jaargetijden zo’n beetje gehad in het weekend. Van: in een topje bij een Almgasthof zitten, tot: wandelen in de sneeuw en alles in between.

Het prachtige cadeau wat wij bij aankomst van Nathalie en Angela kregen……moesten we toch beiden even slikken hoor en schoten we helemaal vol. Zo spot on. Een mooiere symboliek voor de stilte in de bergen, hadden wij ons niet kunnen voorstellen.

Mooi was het ook om te zien, hoe de “niks moet, alles mag” regel uitpakte. Zo ontstond er alsnog onder de bezielende leiding van Robert spontaan op vrijdagochtend voor Chantal en Sarina een bergtocht naar de Moosboden. Terwijl het coachweekend pas vrijdagmiddag zou beginnen.
Toen ze weer terug kwamen van deze tocht, stralend van oor tot oor, zeiden ze beiden; Maakt ons niks meer uit, wat we de rest van de dagen nog gaan doen, ons weekend is bij deze al geslaagd. Whauwww, ook hier weer even helemaal van ons stuk gebracht. En tegelijkertijd zo een bewustwording momentje voor ons zelf, welke enorme magische uitwerking onze berg met al die mooie plekjes heeft. We onderschatten dit dus zelf iedere keer weer.

Natuurlijk hadden we ook een menu voor het hele weekend gepland. En dan wordt gezamenlijk besloten, dat een geplande activiteit verplaatst moet worden naar de dag erna, want de dames zijn door Robert tijdens het wandelen geattendeerd op de Eierschwammer’l. En wat voor een lekkere goulash daarvan gemaakt kan worden. Natuurlijk heeft hij er wijselijk niet bij verteld, wat voor een pokkenwerk het is, om die oranje/gele “paddenstoeltjes” schoon te maken.

Maar zo heerlijk spontaan en flexibel liep het dus allemaal. De Eierschwammer’l werden geplukt, schoongemaakt en omgetoverd in een lekkere goulash.

Wat te denken van een balansbordspel. Gewoon in de mist, miezelregen ( en wat verder omhoog sneeuwt ‘t). Doel: met zijn 4-en een parcours lopen, met eerst een tennisbal, vervolgens een tafeltennisbal (en uiteraard om het nog wat leuker te maken) aansluitend zowel én een tennisbal én een tafeltennisbal, door precies het juiste gaatje in het balansbord, in een emmer te laten vallen. Niet alleen een mengelmoes aan emoties komen daar tevoorschijn hoor. Het laat zoveel meer zichtbaar worden. Maar alles verklappen we natuurlijk niet. Dat mogen jullie zelf komen ervaren.

De hamvraag aan het eind van deze opdracht luidde: Hoeveel ballen houden jullie in het dagelijks leven al jonglerend in de lucht??? En is het echt zo’n ramp, als er eens eentje naar beneden dondert? Gaat dan de wereld onder?
Of kunnen we ook daar soms besluiten om te zeggen, oké, oprapen dat kreng en weer opnieuw, wellicht met een andere tactiek, een andere manier van communiceren, een andere manier van …… you name it.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Moraal van het hele verhaal. Het was GEWELDIG, het was zo ontzettend gaaf om te zien, wat deze dagen te weeg hebben mogen brengen. Geheel vanuit flow.
Niet alleen voor onze deelneemsters, wiens recensies gauw geplaatst gaan worden op onze site. Maar met name ook voor ons zelf.

In een vorige post heb ik dit al benoemd en het maakt hopelijk de link naar de titel nog eens duidelijk. Ons mooiste geschenk wat wij door deze moedige dames hebben aangereikt gekregen, was de bevestiging, dat we alleen maar ONSZELF hoefden te zijn.
We mogen er zijn, met al onze beperkingen, overtuigingen, angsten en onzekerheden. Maar ook met onze kracht, onze liefde, onze genegenheid, onze mogelijkheden en onze passies.

Zoals het verhaal van de 2 wolven, die in ieder van ons aanwezig zijn. Diegene die wint, is diegene die wordt gevoed.

Door dit iedere dag wederom bewust te zijn, te kijken naar onze gedachtes en de daarbij horende acties, hebben we zelf in de hand, hoe we onze dagelijkse momenten creëren. Juist in deze tijd.

Doe je mee? Ben je bereid om op deze onconventionele maar bijzonder werkzame manier niet alleen jezelf, je medemens maar ook nog eens je immuunsysteem een mega boost te geven??? Probeer het eens een weekje. What do you have to lose???
Ook dit is een mooie manier om een liefdevolle vuist naar het C-Virus te maken en een steentje bij te dragen aan het hopelijk spoedig opzeggen van dit veel te lang durende huurcontract.

En mocht je daarnaast interesse hebben in een heerlijk niks moet, alles mag coachweekend in de bergen? De volgende staat gepland voor het voorjaar 2021. Wij kijken uit naar jullie reacties.

Bergenbalansgroet,

Robert & Jet